Seplenienie (sygmatyzm)

Seplenienie u dziecka lub osoby dorosłej zwane jest również sygmatyzmem

Moje dziecko ma sygmatyzm, a czemu? Dlaczego moje dziecko sepleni?

Przyczyn seplenienia może być tyle, ile jest dzieci z zaburzeniami mowy.

Jedną z nich jest nieprawidłowa budowa języka. Gdyż język może być za duży albo nawet za gruby. W wyniku tego dziecko ma trudności z ułożeniem go w buzi.

Coraz częściej słyszy się, że przyczyną seplenienia jest wędzidełko podjęzykowe, które może być za krótkie. Należy jednak pamiętać, że zdiagnozowane krótkie wędzidełko nie zawsze musi wskazywać na jego podcięcie.

Ponadto seplenienie może być wynikiem nieprawidłowego zgryzu.  Do najczęstszych wad powodujących seplenienie zaliczamy zgryz otwarty, przodozgryz a czasem również tyłozgryz.

Brak przednich zębów także może spowodować seplenienie.

Uważa się też, że rozszczep podniebienia, który powoduje niedostateczne zamknięcie jamy nosowej przez podniebienie miękkie, także może spowodować seplenienie.

Co więc jeszcze może spowodować u mojego dziecka sygmatyzm… Na pewno niska sprawność języka, mięśnia okrężnego ust, brak pionizacji języka a nawet przedłużający się typ niemowlęcego połykania. Ponadto choroby górnych dróg oddechowych również mogą przyczynić się do seplenienia. U takiego 4-latka przedłużający katar prowadzi do niedrożności nosa, przez co nasze dziecko zaczyna oddychać tylko ustami. Niefiltrowane i nieogrzane powietrze trafia bezpośrednio do płuc i automatycznie obniża się sprawność narządów mowy. Dziecko już nie musi wykonywać chociażby dodatkowego ruchu otwierania i zamykania buzi.

Nie można też ominąć jednej sprawy, a właściwie nas samych. Jeżeli sami mamy seplenienie, to nie można oczekiwać od naszego dziecka, by mówiło poprawnie. Dzieci czerpią wzorce ze środowiska, w którego otoczeniu przebywają.

Seplenieni może powodować wada słuchu, więc warto co jakiś czas robić kontrolne badanie słuchu.

Inne przyczyny seplenienia

I na koniec oczywiście zmora naszych czasów-smoczki. Źle dopasowane, za duże, za małe lub za często stosowane niestety, ale obniżają sprawność aparatu artykulacyjnego i powodują seplenienie.

Wg akademickich podręczników ssanie palca, przygryzanie wargi, obgryzanie paznokci, picie z butelek z ustnikami także może się przyczyniać do seplenienia.

Jeżeli, ktoś z Waszych bliskich mówi podobnie, jak niektórzy bohaterowie tej bajki, to chyba  czas na konsultację logopedyczną…

Wyspa dinozaura- jak należy nie mówić

Zachęcamy do obejrzenia bajki, która jest nasycona zaburzeniami mowy w tym seplenieniem. Postaci tej bajki lepiej nie naśladować…

 

A tu jak aktor naśladuje seplenienie. Zachęcamy do posłuchania Borysa Szyca.

  1. Demel G., 2008, Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.
  2. Jastrzębowska G., 2003, Dyslalia [w:] Gałkowski T., Jastrzębowska G. (red.), Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki. T. 2. Zaburzenia komunikacji językowej u dzieci i osób dorosłych, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole, s. 143–175.
  3. Jastrzębowska G., Pelc-Pękala O., 2003, Metodyka ogólna diagnozy i terapii logopedycznej [w:] Gałkowski T., Jastrzębowska G. (red.), Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki. T. 2. Zaburzenia komunikacji językowej u dzieci i osób dorosłych, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole, s. 309–345.
  4. Rodak H., 2002, Terapia dziecka z wadą wymowy, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
  5. Sołtys-Chmielowicz A., 2002, Wady wymowy i ich korygowanie, „Logopedia” t. 31, s. 53–94.
  6. Sołtys-Chmielowicz A., 2008, Zaburzenia artykulacji. Teoria i praktyka, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
  7. Stecko E., Hortis-Dzierzbicka M., 2000, Seplenienie międzyzębowe – norma wiekowa czy patologia?, „Nowa Pediatria” z. 18 (1), s. 30–33.

O seplenieniu na stronie healthofchildren.com.

Leave a reply